Planschade Windpark Spui: Geluid, voorzienbaarheid en normaal maatschappelijk risico

1. Geluid
De Afdeling oordeelt dat bij een beoordeling van planschade als gevolg van geluidsoverlast, niet alleen moet worden aangegeven welke geluidsbronnen aanwezig zijn, maar ook welke geluidbelasting daaruit voortvloeit – zowel vóór als ná de planwijziging. Dat kan op basis van metingen of berekeningen of een combinatie. GS heeft dit in de herziene besluiten voldoende inzichtelijk gemaakt, ook in weerlegging van het tegenrapport van Peutz dat door een appellant was ingebracht.

2. Voorzienbaarheid
GS stelde dat de komst van de vijf windturbines voorzienbaar was op basis van beleidsstukken zoals de Nota Wervel en gerelateerde persberichten. De Afdeling volgt dit niet. Het is niet gebleken dat deze stukken op het relevante moment openbaar toegankelijk waren. Bovendien bieden perspublicaties onvoldoende concrete informatie om een redelijk denkend koper te doen vermoeden dat juist op deze locatie een windpark zou worden gerealiseerd. Een redelijk denkend en handelend koper hoeft uit de enkele vermelding van de ‘Vaststelling windenergiebeleid’ niet te begrijpen dat op de onderhavige locatie mogelijk een windturbinepark zou worden gerealiseerd. Voorzienbaarheid is derhalve niet aangetoond.

3. Normaal Maatschappelijk Risico (NMR)
GS hanteerde aanvankelijk een NMR van 2%. De Afdeling sluit zich aan bij de rechtbank en oordeelt dat de komst van windturbines geldt als een normale maatschappelijke ontwikkeling, passend binnen langjarig ruimtelijk beleid. In dergelijke gevallen is een NMR van 3% passend. Een lagere drempel is niet gerechtvaardigd.
AbRvS 21 mei 2025, ECLI:NL:RVS:2025:2314 , 2136 , 2311 , 2312 , 2318 , 2319 en 2320