Een beetje asbest mag best

Hoger beroep

Appellant is eigenaar van het perceel in Dirkshorn en schrijft in zijn verzoek dat de 4 parkeerplaatsen die op de gronden naast zijn loods aanwezig zijn, zijn opgehoogd met asbestvervuilde grond van de weg Park de Horn. Daartoe wijst appellant erop dat de asbesthoudende weg Park de Horn is gefreesd en dat het daarbij vrijgekomen vervuilde puin vervolgens is verplaatst en verspreid over de parkeerplaatsen.

Uit het besluit waarin het verzoek van appellant wordt afgewezen volgt dat de weg Park de Horn in enige mate asbesthoudend is, maar dat de concentratie asbest onder de totale gewogen concentratie van 100 milligram per kilogram droge stof ligt. Omdat puin van deze weg is gebruikt bij parkeerplaatsen, heeft de staatsecretaris zich in het besluit op het standpunt gesteld dat de uitzondering uit artikel 2, tweede lid, van het Besluit asbestwegen milieubeheer (hierna: Bam) van toepassing is op de parkeerplaatsen, zodat geen sprake is van een overtreding van artikel 2, eerste lid van het Bam. De staatsecretaris heeft in zijn besluit geconcludeerd dat de uitzondering uit artikel 2, tweede lid, van het Bam van toepassing is. Uit het rapport ‘Verkennend bodemonderzoek Kabel- en leidingtracé ter plaatse van Park de Horn 1 te Dirkshorn’ volgt dat delen van de weg Park de Horn weliswaar asbest bevatten, maar dat op alle toetslocaties de asbestconcentraties onder de totale gewogen concentratie van 100 milligram per kilogram droge stof liggen.

Beoordeling Afdeling

De Afdeling oordeelt dat de staatsecretaris terecht heeft geconcludeerd dat nu het puin van de weg Park de Horn een asbestconcentratie bevat onder de totale gewogen concentratie van 100 milligram per kilogram droge stof, de asbestconcentratie van de parkeerplaatsen evenmin boven de totale gewogen concentratie van 100 milligram per kilogram droge stof uitkomt. Dit betekent dat de eigenaren van de parkeerplaatsen artikel 2, eerste lid, van het Bam niet overtreden. Het beroep is ongegrond.