Gelet op de herhaalde onderzoeken van onder andere de Universiteit van Amsterdam en TNO staat vast dat de Nederlandse stikstof ondergrens van 0.005 Mol per hectare per jaar niet te relateren is aan de effecten op de natuur én in schril en onrechtvaardig contrast staat met de ondergrenzen in ons omringende landen (Duitsland 7 MOl). Daarbij is het Aerius rekenmodel aantoonbaar niet geschikt voor de toetsing van het effect van individuele projecten op de natuur. En zo is een fake werkelijkheid ontstaan, ongelukkig genoeg vastgelegd in de wet, die ons land op slot zet. Als het gaat om de PAS melders; dit zijn juist degenen die een minimale uitstoot van stikstof hebben (volgens het rekenmodel) van minder dan 1 MOl. Deze kleine uitstoters, waarvan vast staat dat niet kan worden aangetoond dát er effect is op de natuur en zoja wélk effect, is en wordt zwaar onrecht aangedaan door met terugwerkende kracht (!) rechtsgeldig gedane meldingen af te nemen. Tot op heden heeft het demissionair kabinet niets gedaan om dit onrecht te herstellen, ondanks de wettelijk vastgestelde plicht om te legaliseren; nog een jaar te gaan. Inmiddels is er een drama gaande, vergelijkbaar met toeslagaffaire, onder de PAS melders , veelal kleinere agrarische bedrijven, al jaren aan onrecht bloot gesteld met grote individuele gevolgen. Het wettelijk instellen van een 1 MOl ondergrens geeft de oplossing.